Hasreti budadım körpe umutlarda,
Sallanıyorum bağ bozumu akşamlarda.
Birleşirim hasretle rüyalarda,
Seni çekerim sensiz ayazlarda.
Bıçağım keskin ve acımasız,
Saldırır uzayan hasret dallarına.
Bir duman tüttürürüm tozlu yollara,
Seni isterim sensiz dağlarda.
Ne zor, ne acı, dayanamıyorum,
Kolaylık bu ya hep ağlıyorum.
Nafile dostum ne edersen et,
Seni inlerim sensiz canlarda...

    çaresizim gülüm çaresiz;
        nereye gittiğimi ne yaptığımı bilmeden,
          yol alıp tek başıma yürüyorum...
             kim ve ne için yürüdüğümü bilmeden
               çıkmazları oynuyorum;
                  bütün sokaklar, caddeler, bana dar geliyor!
                   dünya; bana dar geliyor
                     duygularım karma karısık; aklım karma karısık,
                       alıp günahımı sevabımı çıkıp gitsem melekler üzülür mü
                            şu yalan dünyadan
                                    sonsuza kadar,
                                      patlayacak volkan gibiyim.
                                           bu dargınlık; bu kırgın niye
                                               kim ve niçin ! bilip bilmeden saldırmalar niye,
                                                  caresizim gülüm çaresiz...

 

 

 

 

HAYAT     Yaş otuz beş! Yolun yarısı eder. Dantel gibi ortasındayız ömrün Delikanlılık çağımızda ki cevher Yalvarmak yakarmak nafile bugün   Gözünün yaşına bakmadan.. Şakaklarıma kar mı yağdı ne var Benim mi Allah’ım bu çizgili yüz Ya gözler altında ki mor halkalar   Neden böyle düşman görünürsünüz Yıllar yılı dost bildiğim aynalar.. Zamanla nasıl da değişiyor insan Hangi resmime baksam ben değilim   Nerede o günler, o şevk, o heyecan Bu güler yüzlü adam ben değilim Yalandır kaygısız olduğum, yalan. Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız hatırası bile yabancı gelir   Hayata beraber başladığımız Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir Gittikçe artıyor yalnızlığımız. Gökyüzünün başka rengi de varmış   Geç fark ettim taşın sert olduğunu Su insanı boğar, ateş yakarmış Her doğan günün bir dert olduğunu İnsan bu yaşa gelince anlarmış.   Her yıl biraz daha benimsediğim Ne dönüp duruyor havada kuşlar nerden çıktı Bu cenaze? Ölen kim? Bu kaçıncı cenaze, gördüğüm tarumar. Neylersin, ölüm herkesin başında   Uyudun uyanmadın olacak Kim bilir?  Nerede, nasıl, kaç yaşın da? Bir namazlık saltanatın olacak Taht misali o musalla taşında .!

Sular kirlenmezdi avucumuzda

Uçardık göklerin penceresinden

Yıldız ülkesine, mavi sonsuzda

Gönlümüze henüz gelmemişti güz,

Sevgi sürülürdü ekmeğimize,

Neşeyle evcilik oynardık gündüz

Bereket dolardı evlerimize

Ölümü bilmezdik öldürmeyi de....